هنگامی که مراحل ساخت و تولید یک نرم افزار تمام می شود، اولین نسخه ای از نرم افزار که ارائه می شود نسخه ی آلفا alpha می باشد. این نسخه برای تست توسط دیگر متخصصین که در روند تولید نرم افزار نبوده اند ارائه می شود و معمولا مشکلات زیادی دارد، این نسخه معمولا دارای باگهای ناشناخته، مشکلات امنیتی و در مواردی الگوریتمی و اشکالات عدیده ی دیگر است ولی معمولا خط سیر نرم افزار  که عبارت از سیاست گذاری اصلی و الگوریتم تولید برنامه است، پس از ارائه ی این نسخه تغییر نمی کند. ضمنا این نسخه معمولا عمومی نمی شود و کاربران عادی تمایلی به نصب و استفاده از آن ندارند.

پس از برطرف شدن اشکالهای نسخه ی الفا نسخه ی دیگری ارائه می شود که به نسخه ی بتا معروف است. این نسخه در دسترس کلیه یکاربران قرار می گیرد و قابل استفاده می باشد ولی به صورت معمول دارای باگهای ناشناخته یا حفره های امنیتی می باشد در این نسخه با توجه به ارائه ی آن به صورت گسترده بررسی عمومی تری توسط کاربران مختلف صورت می گیرد و مجموعه ی کاملی از اشکالات ناشناخته ی نرم افزرا کشف می شود. در حقیقت پس از کشف و بر طرف نمودن اشکالات نسخه ی بتا، نسخه یاصلی نرم افزار تهیه می گردد.

با این حال شرکتهای نرم افزاری معتبر قبل از اینکه نسخه ای از برنامه را به عنوان نسخه ی نهایی ارائه نمایند نسخه ی دیگری با نام RC (مخفف Release Candidate به معنی کاندیدای انتشار) پخش می نمایند. با توجه به اینکه در این نسخه هیچ گونه مشکل عمده ای وجود ندارد و مشکلات کوچک مانند وجود حفره های امنیتی (که این مشکل همیشه و برای همه ی نسخه های برنامه ها قابل ایجاد و بر طرف کردن کامل آن غیر ممکن است) این نسخه در اختیار شرکتهای معتبر سخت افزاری و نرم افزاری قرار می گیرد تا آنها بدون نگرانی آن را روی سیستم های خود نصب کنند و از آن بازخورد بگیرند. با این حال گاهی نسخه ی Rc نسبت به نسخه ی نهایی تغییرات جزئی (معمولا از نظر برطرف نمودن حفره های امنیتی) دارد.
برخی شرکتها از جمله مایکروسافت به دلیل اینکه به اعتبارشان خدشه ای وارد نشود در ارائه ی نسخه rc فوق العاده دقت می کند چون این نسخه از نظر شرکت به عنوان کاندیدایی برای ارائه ی نهایی می باشد، با این وجود گاهی بیش از یک نسخه ی rc ارائه می شود مانند rc2, rc3 و ... به همین دلیل گاه فاصله یزمانی بین نسخه ی rc و نهایی (Final Release) از شش ماه تجاوز می کند.

لازم به ذکر است هر نرم افزاری دارای حفره های امنیتی می باشد که هرچه نرم افزار مهم تر باشد از بین بردن این حفره ها مهم تر است، به همین دلیل مایکروسافت پس از ارائه ی نسخه ی نهائی در بروزرسانی های دوره ای حفره های امنیتی را شناسایی و توسط آپدیتهای ضروری آن را بر طرف می نماید.